Kokyu – oddech, który porusza.
Japońskie słowo „kokyu” oznacza „prawidłowy oddech płynący z ciała”. Pojęcie to stanowi fundament pracy Studia Kokyu, która łączy ruch, aikido i praktyki teatralne.
Podczas warsztatów skupimy się na oddechu, ekspresji fizycznej i wokalnej, dynamice kontaktu i wspólnoty. To również okazja, by odkryć, jak te aspekty doświadczenia cielesnego wpływają na nasze codzienne życie.
Warsztaty są adresowane do osób zainteresowanych pracą z ruchem, oddechem i głosem. Nie mają charakteru ściśle teatralnego, a ich celem jest zwiększenie świadomości cielesnej i wzmacnianie praktyki uważności w działaniu.
marzec – czerwiec 2026
Studio Na Grobli Instytutu Grotowskiego
W języku angielskim
Zapisy na cały cykl warsztatów do 3 marca 2026
Istnieje możliwość udziału w pojedynczych sesjach warsztatowych
Szczegółowy harmonogram:
pt. 6.03.2026, 18:00–20:00
sob. 7.03.2026, 10:00–12:00
pt. 13.03.2026, 18:00–20:00
sob. 14.03.2026, 10:00–12:00
pt. 17.04.2026, 18:00–20:00
sob. 18.04.2026, 10:00–12:00
pt. 24.04.2026, 18:00–20:00
sob. 25.04.2026, 10:00–12:00
pt. 8.05.2026, 18:00–20:00
sob. 9.05.2026, 10:00–12:00
pt. 15.05.2026, 18:00–20:00
sob. 16.05.2026, 10:00–12:00
pt. 5.06.2026, 18:00–20:00
sob. 6.06.2026, 10:00–12:00
pt. 12.06.2026, 18:00–20:00
sob. 13.06.2026, 10:00–12:00
Opłata i zgłoszenie:
120 PLN – pojedyncza sesja warsztatowa (dwa dni: pt. 18:00–20:00 i sob. 10:00–12:00)
960 PLN – cały cykl warsztatów
Zapisy przez formularz zgłoszeniowy:
https://tiny.pl/6c_6p8f7
Zapisy na cały cykl warsztatów do 3 marca 2026.
Zapisy na pojedynczą sesję warsztatową – do trzech dni przed terminem tej sesji.
Kontakt: Przemysław Błaszczak
Instruktor/lider Studia Kokyu
tel. 661 927 323
Rafaella Kavasi jest grecką artystką sztuk performatywnych, skoncentrowaną na teatrze fizycznym, badaniach nad głosem i praktykach ucieleśnionych. Absolwentka Uniwersytetu Arystotelesa w Salonikach (kierunek: teatr). Kształciła się m.in. w Narodowym Teatrze Grecji w Epidauros oraz w zakresie metody pracy Theodorosa Terzopoulosa, rozwijając umiejętność precyzyjnego kształtowania struktury działań scenicznych i pracę z energią performera. Współtworzyła projekty prezentowane w Polsce i za granicą, m.in. „Trinity – The Letter” oraz „Próby o końcu wojny / Rehearsals on the End of the War”. W swojej praktyce bada relację performer–przestrzeń, pamięć zbiorową i rytuał, a także śpiew polifoniczny jako narzędzie budowania wspólnoty i intensywnej obecności scenicznej.